numayyim

เบื่อจังเลยช่วงนี้ต้องทำงาน แล้วก็นานมากแล้วที่ไม่ได้เขียน blog ห่างหายไปนานเลยอ่ะ ช่วงนี้เบื่อจัดเลยขอบ่นกับตัวเองหน่อยก็แล้วกัน เบื่อ อยากย้ายที่ทำงานใหม่ อยากเรียนต่อ อยากไปเที่ยว ไม่อยากมานั่งทำงานน่าเบื่อแบบนี้แล้ว เซงออกจากงานก็ไม่ได้เดียวจะมิมีกินกันพอดีตอนนี้อยากได้น้องตัวใหม่ซะด้วยทำไงดีเอาเงินไปซื้อของหมดแล้วด้วยอ่ะ แง่ะๆๆ อยากจะร้องให้จริงๆเลย ตอนนี้ เบื่อชีวิตสุดๆเลยอ่ะค่ะ มีอะไรที่มันสร้างสรรค์กว่านี้อีกไหมเนี่ย อยากทำเกี่ยวกับ PR ก็ต้องมานั่งทำ Report อะไรเนี่ยชีวิตฉันมีอะไรที่ดีกว่านี้ได้หรือป่าวเนีย อยากจะบ้าตายจริงๆ เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ และก็เบื่อต่อไป จบแค่นี้ดีกว่าเซงงงงงงงงงงงงงงง

ขอบคุณแม่ที่ให้ชีวิตหนูที่แม่เลี้ยงดูมาตลอดหนูรู้ว่าแม่เหนื่อยขนาดไหนที่ต้องเกิดลูกมาซักหนึ่งคน แม่ใช้เวลาตตั้งท้องอาจจะ8-9เดือนแต่หนูก้อดีใจที่หนูได้เกิดมาเป็นลูกแม่ ถึงแม้เราจะทะเลาะกันบ้างเถียงกันบ้าง แต่หนูรู้ว่าทุกอย่างที่แม่ทำไป คือ ความหวังดีที่อยากให้ลูกคนนี้ได้ดี แม่ชอบพูดก่อนหนูกลับมากรุงเทพเสมอว่า มาเร็วมาเคลียร์หนี้สินเดียวพรุ่งนี้แม่ไปทำงานเช้าคงไม่ได้ไปส่ง หนูอยากบอกว่าคนที่เป็นหนี้แม่ตลอดชีวิตคือ หนูต่างหาก หนูยอมไม่มีความสุขทั้งชีวิตเพื่อให้แม่มีความสุขถึงหนูจะตองเหื่อยและไม่มีความสุขขนาดไหน เพราะแม่ให้หนูมาตลอดชีวิต ถึงแม้เราจะมีเถียงกันบ้างทะเลาะกันบ้าง แต่หนูก็รักแม่ แม้บางชั่วอารมณ์ที่เกิดจากความโกรธทำให้ลืมความเป็นแม่ลูกไป หนูขอโทษหนูทำอะไรไม่ได้มากกว่าการที่หนูจะดูแลรับผิดชอบยามแก่เฒ่า หนูจะดูแลแม่ แม้ว่าบ้างครั้งแม่จะเห็นความสำคัญของคนอื่นมากกว่าหนูแตต่หนูก็เข้าใจ หนอยากให้แม่มีความสุข มีสุขภาพแข็งแรง คำอวยพรที่มีในปีนี้จากทุกคนหนูขอมอบใหแม่ที่เป็นที่รักของหนู หนูจะไม่ทวงของขวัญจากแม่ เพราะหนูได้ของขวัญจากแม่มาตลอดชีวิตแล้วนั้นก็ คือ แม่ ความห่วงใย ความรัก การศึกษา การอบรมถึงแม้หนูจะเชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง หนูอาจจะผิดกับแม่บ้างเรื่อง เลยทำให้หนูต้องรีบจบเพื่อให้แม่สบายใจ ให้แม่ภูมิใจว่าหนูคนนี้ทำได้ หนูรักแม่ที่สุดในโลกค่ะ

_{กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดห่างหายจากการเขียนบล๊อกไปเกือบจะเดือนเกือบ 2เดือนเห็นจะได้เจ้าค่ะชีวิตในอเมริกาใกล้เดินทางมาถึงสุดปลายทางเหนื่อยก็เหนื่อยไม่อยากกลับก็ไม่อยากกลับแอบคิดถึงคนแถวนี้ ดันมามีคนรู้ใจที่อเมริกาซ่ะงั้นชีวิตของเราเลยแทบจะเปลี่ยนแปล ไปหมดเลยตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะเจอะหรอกน่ะแต่ ไปมาไงก็ไม่รู้ดันมาตกปากรับคำ เหอะๆตอนนี้เราก็ออกจากงานมาเกือบจะอาทิตย์มาอยู่บ้านกินๆๆนอนเอาให้อ้วนเลยเจ้าค่ะ เนี่ยจะกลับเมืองไทยแล้วแฟนเราจะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้ทำไมเวลาที่เมืองไทยกับเมืองนอกต้องห่างกันด้วยไม่เข้าใจเลย วันนี้ไปกินส้มตำมาด้วยหมดไปประมาณ 2500 บาทคิดเป็นเงินเหรียญก็ 50 เหรียญรสชาดก็ไม่ได้อะไรมากมายแต่ก็พอประทั้งให้หายคิดถึงอาหารไทย ตอนนี้อาศัยอยู่ miami อีกไม่กี่วันก็จะต้องนั่งเครื่องอีก 29 ชั่วโมงกับเมืองไทยคนเดียวไม่อยากจะคิดถึงนรกโดยแท้แถมนั่งคนเดียวอีกต่างหาก กลับไปก็วันจันทร์พอดีลืมดูตารางว่ามีเรียนรึป่าวแต่รู้สึกว่ามีคงไปไม่รอดแน่นๆๆเลยไม่อยากจะคิดถึง 555+ เดียวขอเขียนแค่นี้ให้แฟนๆหาย คิดถึงกันก่อนน่ะ}

_{Have a nice day ค่ะผู้อ่านขอไปดูหนังซิทคอมช่อง 3 ก่อนน่ะค่ะ}